Балалаечник, значение слова
Балалаечник —
(шн), балалаечника, мужской род Музыкант, играющий на балалайке. Хор (оркестр) балалаечников.
[Ушаков]
Балалаечник —
(шн), балалаечника, мужской род Музыкант, играющий на балалайке. Хор (оркестр) балалаечников.
[Ушаков]